පාත්තයින් ඇසුරෙන් අම්මා ජීවිතයට කියාදුන් පාඩම - Wings of Wisdom - A Daughter's Lesson in Courage and Faithfulness

 ෆින්ලන්තයට සරත් සමය උදාවෙමින් අවට වෘක්ෂලතාවන් රන්වන් පැහැයට හැරෙමින් හාත්පස මීදුමින් පිරුණු උදෑසන දිනයන් වඩා සුලබ දසුනක් වෙමින් ඇති කාලයයි මේ.අද මම අපේ ගොවිපලේ නිවස ඉදිරිපිට ඇති තණබිමේ කෙළවරේ සිටගෙන විල අසබඩ වාසය කරනා පාත්ත රංචුව දෙස බලා සිටියෙමි.

පාත්ත පැටවුන් උස තණකොළ ගොල්ල හරහා කෙටි දුර පියාඹමින් පැකිළෙමින් සිටියහ.ඔවුන්ගේ කුඩා පියාපත් තවමත් බොහෝදුර ඉගිලීමට ප්‍රමාණවත් තරම් ශක්තිමත් නැති නමුත් උන්ගේ අධිෂ්ඨානශීලී බව මට උන්ගේ ක්‍රියාකාරකම් මගින් මනාව පසක් විය.ඔවුන් පියාසර පාසලක සිටින්නාක් මෙන් මට පෙනුනි.උන් එකම පාඩම නැවත නැවතත් පුහුණු විය. එය එකවරම අවුල් සහගත වූ නමුත් බලාසිටින්නට ලස්සන දසුනක් වූ බැවින් මට මගේ මඳ සිනහව නවත්වා ගත නොහැකි විය.

"අම්මා, උන් සෑම දිනකම පුහුණුවීම් කරන්නේ ඇයි?" අම්මා ඇගේ උකුලේ තබාගෙන බිත්තර කූඩයක් රැගෙන ගබඩාවෙන් එනු දුටු මම ඇගෙන් ඇසුවෙමි.

පාත්ත දෙමව්පියන් සෙමින් පැටවුන්ට ඉහළින් රවුමට පියාඹනා අහස දෙසට ඇය දෑස් ඔසවා බැලුවාය. "මොකද තව ටික දවසකින් උන් රටවල් සහ මුහුද හරහා බොහෝ දුර ගමන් කළ යුතුයි. සරත් සමය ගෙවීයන විට, කිසිවෙකු උන් රැගෙන උණුසුම් දේශවලට යන්නේ නැහැ.ඒ නිසා උන් ඒ වනවිට තනිවම පියාසර කරන්නේ කෙසේදැයි දැන සිටිය යුතුයි".

අම්මා සමග එක්ව අපගේ ගොවිපල නිවස දෙසට ඇවිද යන අතර, මම පාත්තයින්   දෙස නැවතත් හැරී බලා සිටියෙමි. කුඩා පැටවුන් තම දෙමාපියන්ට සමීපව සිටියහ.කිසි විටෙකත් ඔවුන්ගේ දෙමාපියන්ගෙන් එතරම් දුරස් නොවීමට උන් වගබලාගත්තේය. "උන් සැමවිටම එසේ එකට සිටිනවාද?" මම අම්මාගෙන් ඇසුවෙමි.

"ඔව්," අම්මා කාරුණික ලෙස පැවසුවාය. “පාත්තයින් එකිනෙකාට පක්ෂපාතීයි. උන් සාමාන්‍යයෙන් ජීවිත කාලය පුරාම එක් සහකරුවෙකු තෝරා ගන්නවා.උන් සෑම විටම පැටව් එකට ඇති දැඩි කරමින්, පැටවුන් ආරක්ෂා කරනවා.එක් සහකරුවෙකු හදිසියේ විපතකින් නැති වුවහොත්, අනෙක් සහකරු සමහර විට අලුත් සහකරුවෙක් සොයා ගැනීමට වසර ගණනාවක් බලා සිටිනවා.නැතිනම් සමහර විට කිසි විටෙකත් තම ජීවිත කාලයටම තවත් කෙනෙකු තෝරා ගන්නේ නැතුව ඉන්නවා.”

මම නැවතත් පාත්ත පැටවුන්ට ඉහළින් අහසේ රවුමට පියාඹනා පාත්ත දෙමාපිය යුවල දෙස බැලුවෙමි. ඔවුන් එකට ගමන් කළ ආකාරය එක්තරා නිහඬව එකිනෙකාට කරගත් පොරොන්දුවක් මෙන් පෙනුනි. “ඉතින් උන් එකිනෙකාගේ ඇසුරෙන් වෙහෙසට පත් වෙන්නේ නැද්ද?” මම අම්මාගෙන් විහිළුවෙන් මෙන් ඇසුවෙමි.

අම්මා හිස සොලවමින් සිනාසුණාය. “නැහැ. උන්ගේ මේ අපූරු බැඳීම ඔවුන්ගේ මේ දීර්ඝ පියාසැරි ගමන් සඳහා උන්ට ශක්තිය ලබා දෙනවා.උන් තම පැටවුන් ඇති දැඩි කිරීමේ බර සමසේ බෙදා ගන්නා අතර, කිසිවිටෙකත් අනිකා තනි කරන්නේ නැහැ.එය අපේ ජීවිතවලටත් හොඳ පාඩමක්.ඔබ අසල සෑමවිටම පියාසර කරන විශ්වාස කළ හැකි කෙනෙකු සිටින විට ජීවිතය වඩා පහසු වෙනවා.”

අපි නිවසේ මුළුතැන්ගෙට ඇතුළු වන විට ඇගේ වචන මාගේ මනසේ ගැඹුරට කිඳා බැස්සේය. ඇය පාන් තැනීම සඳහා රයි පිටි මෝලිය අනා ගන්නා අතරතුර, මම මගේම ජීවිතය ගැන සිතමින් මේසය මතට හේත්තු වී සිටියෙමි. “ඒ මම වගේ නේද? ඔයායි අප්පච්චියි මල්ලියි නංගියි තමා මගේ රැළ. ඔයාලා දැන් මාව ළඟ තියාගන්න නමුත් කවදා හරි මට තනියම පියාඹන්න වෙනවා.”

අම්මා ඇගේ වැඩ නතර නොකර සිනාසුණාය. “හරියටම හරි.අපේ කාර්යය වන්නේ ඔයාට අවශ්‍ය ශක්තිය සහ මඟ පෙන්වීම ලබා දීමයි , තනියම ඉගිල්ලෙන්න ඔයාගේ පියාපත් සූදානම් වන තුරු ඔයාව ආරක්ෂිතව තබා ගැනීමයි. නමුත් කාලය පැමිණියාම , තරුණ පාත්තයින් ඔවුන්ගේ පළමු වසන්තයෙන් පසු කරන ආකාරයටම, ඔයා ඔයාගේම මාර්ගය තෝරා ගන්න ඕන.”

මම ටික වේලාවක් නිහඬව ඇගේ දෑත් පිටි මෝලිය මත තද වන රිද්මයට සවන් දෙමින් සිටියෙමි.“මම ඒ තරමට ප්‍රමාණවත්ව නිර්භීත වේ යැයි ඔයා සිතනවාද?” මම අවසානයේ අම්මාගෙන් ඇසුවෙමි.

ඇය හිස ඔසොවා මගේ දෙස බැලුවාය.ඇගේ මුහුණේ හැඟීම් උණුසුම් හා ස්ථාවර ඒවා විය. “නිර්භීතකම යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ ඔයාට කවදාවත් හිතට බියක් දැනෙන්නේ නැතැයි කියන එක නෙවෙයි.ඒකෙන් අදහස් කරන්නේ අහස ඕනෑවට වඩා පුළුල් විශාල බව දැනෙන විට පවා ඔයා ඉස්සරහටම යන බවයි. පාත්තයින් ගැන මතක තබා ගන්න.ඔවුන්ට ඔවුන්ගේ පියාපත් සහ එකිනෙකා සමඟ ඇති විශ්වාසයෙන් පමණක් මහාද්වීප තරණය කළ හැකි නම්, ඔයාටත් ඒ වගේම ලෝකයට මුහුණ දෙන්න පුලුවන්.”

එදින සවස මම නැවත තණපිටියට ගියෙමි. පාත්තයින් නැවතත් තම පුහුණුවීම් කරමින් සිටියහ.පාත්ත පැටවුන් අවුල් සහගත ලෙස වා තලයට එසවෙමින් පහත්වෙමින් තම දෙමාපියන්ගේ විශ්වාසවන්තභාවයේ සෙවනැලි මෙන් එකිනෙකා සමඟ පියාසර කරති. 

පළමු වතාවට, මම උන්ගෙන් පාත්තයන් රංචුවක රූපය පමණක් දුටුවේ නැත. මම උන් තුලින් පවුලක්, එකිනෙකාට වූ පොරොන්දුවක් සහ සමහර විට මගේම අනාගතය සඳහා මංසලකුණක් විය හැකි කතාවක් දුටුවෙමි.කවදාහරි මමත් විශාල ලෝකය ඉදිරියේ තනිවම නැඟී සිටිනු ඇත. එදිනට පාත්තයින් මෙන්, බොහෝ දුර පියාසර කිරීමට ධෛර්යය සහ මා සමඟ පියාසර කරන අයට පක්ෂපාතීව සිටීමට ශක්තිය යන කාරණා දෙකම මට ලැබෙනු ඇතැයි මම බලාපොරොත්තු වන්නෙමි.

Kiitos ☺